Yangından Korunma Haftası Şiirleri

Konusu Özel Gün ve Haftalar bölümündedir ve Network tarafından 13 Mart 2015 başlatılmıştır.

  1. Network

    Network Yönetici Yönetici

    Katılım:
    15 Eylül 2013
    Mesajlar:
    5.437
    Yangından Korunma Haftası İle İlgili Şiirler

    Ülkemizde her yıl kutlamış olduğumuz Yangından Korunma Haftası 25 Eylül günü kutlanmaktadır.Bu hafta boyunca halkımız ve okuldaki öğrencilerimiz bilgilendirilir bir çok yerde ise tatbikatler yapılır.Yangından Korunma Haftasını anlatan çok güzel şiirlere sayfamızdan ulaşabilirsiniz.


    Yangın Şiirleri

    Bir küçük kıvılcım
    Alevleri hazırlar.
    Dikkatsizlik sonunda
    Çıkar bütün yangınlar,
    Ateşte yemek kalmaz.

    Elektrikle oynama!
    Hep böyle yanlış işler.
    Neden olur yangına.
    Sönmeyen bir sigara,
    Zarar verir ormana.
    En büyük düşmanlıktır,
    Bu güzelim vatana.

    Yangın şakaya gelmez,
    Dikkat edin çocuklar.
    Bir kıvılcım yüzünden,
    Yanabilir yuvalar.

    Hülya ÖZER


    Yangın

    Telefon yokken kentlerde,
    Yangın çıkınca bir yerde,
    Dumanı, ilk gören adam
    Seçerek yüksek bir dam:
    "Yangın vaar!" diye inlerdi.
    O, ne korkulu günlerdi
    Çoluk, çocuk, hoca, hacı,
    Bir o kadar tulumbacı,
    Takır takım koşarak,
    Yangın yerine giderdi.
    Çoğu kez onlar gelmeden,
    Yangın evi kül ederdi.
    İtfaiye kuruldu da
    Yangın derdi sona erdi.

    Mehmet Necati ÖNGAY


    Bir ev yanıyordu

    Bir ev yanıyordu,
    Bu ev tahtadandı
    Alev göğü sardı,
    Yükselen dumanlardı.

    Yanan yalnız tahta mı,
    Yalnız kararan gök mü?
    Anılar da gitti birlikte,
    Ne adı kaldı, ne damı.


    Orada doğan çocuklar vardı,
    Orada söylenen türküler,
    Anlatılan masallar yandı,
    Orada geçen günler yandı.
    alıntı

    Yangın Haftası Şiiri

    Yıkımların
    En kötüsüdür yangın.
    Her şeyi bir anda
    Yakıp yok eder.

    Bir anda
    Evsiz, barksız,
    Anasız, babsız
    Bırakabilir çocukları.

    Dalgınlığı bağışlamaz
    Sönmemiş bir sigara.
    Açık bırakılmış gaz lambası
    Yeterlidir onun için.

    Bir anda yakabilir
    Kocaman ormanları.


    Yangın Şiiri

    Ateşle oynamışlar,
    İki kardeş bir ara.
    Odalarını sarmış,
    Dumanlar kara kara.

    İtfaiye gelmiş de,
    Söndürmüş bu yangını.
    Tutuşan yuvaları
    Olmadan kül yığını.

    Bütün oyuncakları,
    Birer birer yanmışlar.
    Yavrucaklar korkudan,
    Düşünüp hastalanmışlar.

    Doktor ikisine de,
    Yetiştirmiş ilacı.
    Yangınlar ölüm gibi.
    Pek acıdır, pek acı.

    Tevfik ÖZBEN