Yangından Korunma Haftası Güzel Şiirler

Network

Yönetici
Yönetici
#1
Yangından Korunma Haftası Çok Güzel Şiirleri

Her yıl 25 Eylül tarihinde ülkemizde yangından korunma haftası, yangın haftasını kutlamaktayız.Bu haftanın önemi yangına karşı halkımızı ve gençlerimizi bilinçlendirmektir.Yangın haftasında düzenlenen çeşitli etkinlikler ile eğitici ve öğretici bilgiler verilir.Konumuzdan çok güzel yangından korunma haftası ile ilgili şiirlere sayfamızdan ulaşabilirsiniz.


Yangın Var

Çevrildi bir bir sıfır,
Bir ses dedi: Çabuk yangın!
Arazözler hazırlandı,
Dan, dan dedi sesi çanın.

Çatısından alev almış
Eski bir köşk kavruluyor,
Çatır, çatır çatırdayan
Duvar, tavan devriliyor.

Pencerede bir anne var,
"Yavrum, yavrum", diye ağlar
Çılgın gibi bağırırken,
Yıkılır kalın duvarlar.

Bir kıvılcım yangın demek,
Yangın ise bir felaket.
Elde değil olmaması,
İtfaiye var bereket.


Orman Yangını

İkimizin de ateşe ihtiyacı vardı
Evlerimizden uzakta geçirdiğimiz
Kamp günlerinde...
Üşüdüğümüz anlarda ısınmak,
Karanlıktan kurtulmak,
Acıkınca yemeklerimizi ısıtmak için...
İkimizin de ateşe ihtiyacı vardı...

Sen yakmasan belki ben yakacaktım...
Sen yaktın diye ben odun atmasa mıydım?
Amaç ateş yakmaktı sadece
İhtiyaca binaen...
Amacımız Beyoğlu sokaklarındaki gibi
Tarihi evleri kundaklayıp
Yerine beton binalar dikmek değildi ki?
Sadece ateşe ihtiyacımız vardı...


Yangın Şiiri

Ateşle oynamışlar,
İki kardeş bir ara.
Odalarını sarmış,
Dumanlar kara kara.

İtfaiye gelmiş de,
Söndürmüş bu yangını.
Tutuşan yuvaları
Olmadan kül yığını.

Bütün oyuncakları,
Birer birer yanmışlar.
Yavrucaklar korkudan,
Düşünüp hastalanmışlar.

Doktor ikisine de,
Yetiştirmiş ilacı.
Yangınlar ölüm gibi.
Pek acıdır, pek acı.

Tevfik ÖZBEN


Yangın

Telefon yokken kentlerde,
Yangın çıkınca bir yerde,
Dumanı, ilk gören adam
Seçerek yüksek bir dam:
"Yangın vaar!" diye inlerdi.
O, ne korkulu günlerdi
Çoluk, çocuk, hoca, hacı,
Bir o kadar tulumbacı,
Takır takım koşarak,
Yangın yerine giderdi.
Çoğu kez onlar gelmeden,
Yangın evi kül ederdi.
İtfaiye kuruldu da
Yangın derdi sona erdi.

Mehmet Necati ÖNGAY


Yangın Zararları

Bir anda kül ediyor
Koskoca binaları
Yuvasız bırakıyor
Yangınlar insanları

Yemyeşil ormanlara,
Uzatınca dilini;
Kararan yamaçların,
Görmeyin hiç halini

Ekonomik bakımdan
Büyük yıkım oluyor
Bazı kere yangınlar
Hayata mal oluyor

Amansız felaketin
Düşmeyelim eline
Dikkatli olalım hep
Yangın ihtimaline


Küçük İtfaiyesi

İpim, baltam belimde,
Uzun kancam elimde.
Borazanım dilimde,
İtfaiyeciyim ben.

Sarsa yangın bir evi,
Görürüm ben o deyi.
Söndürürüm alevi,
İtfaiyeciyim ben.

Merdivene çıkarım,
Hortumla su sıkarım,
Yanan yeri yıkarım,
İtfaiyeciyim ben.

Hakkı SUNAT


Yangın

Korkuludur ateş aman
Sıçratmayın hiç bir zaman,
Gözler bile görmez olur
Kaplayınca kara duman

Dikkatsizlik bunun başı
Bırakmıyor dağı taşı
Önlemezsem yakar geçer
Hem kuruyu hem de yaşı.

Kurtulmanın çıkar yolu
Kovalarım suyla dolu
İtfaiye çabuk gelir
İşletirsem telefonu.

A. AYAYDIN


Bir ev yanıyordu

Bir ev yanıyordu,
Bu ev tahtadandı
Alev göğü sardı,
Yükselen dumanlardı.

Yanan yalnız tahta mı,
Yalnız kararan gök mü?
Anılar da gitti birlikte,
Ne adı kaldı, ne damı.

Orada doğan çocuklar vardı,
Orada söylenen türküler,
Anlatılan masallar yandı,
Orada geçen günler yandı.
 
Üst